Karkówka w panierce..;)

jakoś tak ostatnio zaniedbałem się kulinarnie...
znaczy, nie to, że nie jadłem, ale jakoś tak natchnienia nie miałem i czasu na wyżywanie się w kuchni..
sobie pozwoliłem dzisiaj na chwilkę relaksu..znaczy głodny jak pies byłem i mi się wymyśliło na szybkiego, że walnę karkówką o grilla i będzie...
znaczy kupiłem karkówkę..

dwie w sumie, bo żeby tej pierwszej smutno nie było... się znaczy ostatnio oprócz tego, że głodny to jeszcze sentymentalny zrobiłem..;)
i w sumie już wyciągnąłem łapę po patelnię grillową, ale cofnąłem ..tak ze dwa razy..
bo w sumie to wczoraj ją tak ładnie umyłem i zakonserwowałem, że aż mi się żal brudzić zrobiło...
znaczy oprócz sentymentalny i głodny to jeszcze leniwy się zrobiłem..
a po za tym to jakoś mi się tak z rozrzewnieniem o schabowym pomyślało... w sumie tylko przy okazji wizyt w Polsce jadam schabowe, więc tak jakby dawno nie jadłem...:(
znaczy z karkówki to trudno raczej schabowego zrobić, ale przynajmniej panierować można...:DDD
roztarłem czosnek z solą, szałwią i rozmarynem, wymiąchałem z musztardą i pieprzem i wymazałem tym karkówkę..

obtoczyłem w bułce, jajku z wodą i znów w bułce...

i usmażyłem na wolnym ogniu...

miodzio...naprawdę serdecznie polecam..:)

pepe falso 2..;)

przeżyłem wczorajszą kolację, więc dzisiaj c.d.
zamarynowałem karkówkę w rosso i oliwie z dodatkiem kapki balsamico, kilku kropel sosu sojowego, czosnku, szałwii i oczywiście liści czerwonego pieprzu niby...;)

zrobiłem sobie kilka kluseczków..

obsmażyłem na maśle

i wlałem marynatę...

a w międzyczasie oprócz tego, że sprawdziłem czy rosso jest w dobrej formie mizerię sobie skleciłem, bo chodziła za mną od dłuższego czasu, a ogórka tu dostać graniczy z cudem...;)

i dobre było..:D

niby pieprz czerwony..;)

jako, że przycinałem dzisiaj drzewo produkujące tzw. pieprz czerwony zaposiadłem sobie kilka listków i będę kombinował..;)

 

 znaczy zacznijmy od dodatków...
sałata z pomidorami , topoliwą i kapką balsamico

przebieg eksperymentu
posoliłem, położyłem cebulkę, dwa kawałki liścia, bo karkóweczka niewielka, plasterek cytryny i ociupinkę masła, bo lubię ten sosik...

włożyłem to wszystko do miseczki aluminiowej

przykryłem folią i do pieca..180 C grzanie górne i dolne...
zaglądałem, bo pierwszy raz i ciekaw byłem zachowania...
po 15 minutach odkryłem i zwiększyłem temperaturę do 220C
i tak 5 minut..

wniosek 1:
karkówka była za mała...:(
wniosek 2:
liści nie należy żreć- mają właściwości oszałamiające..;)
wniosek 3:
przyjąłem zbyt długi czas pieczenia...mięso było smaczne, aromatyczne, ale zwykle robię bardziej soczystą karkówkę, choć ta nie była sucha...:)
ogólnie super aromatyczne, smaczne :)
jutro będę dalej kombinował..znaczy jeśli się obudzę..:DDD

karkówka na soli..;)

odzyskałem apetyt...;)
znaczy zadobyłem sobie porządny plasterek karkówki końskiej i usmażyłem na bardzo grubej soli..;)
i przyznaję, że warto było pomimo tego, że  sól opóźniła smażenie i oczekiwanie na posiłek się przedłużało...

skropiłem z lekka balsamico

troszkę zieleniny

i na deser mrożone opuncje

a teraz amaro i jakaś godziwa , nie wymagająca wysiłku umysłowego rozrywka..;)

karkówka po raz n-ty..;)

sobie pomyślałem, że dzisiaj tak szybciutko i prościutko..
znaczy ten wczorajszy plasterek karkówki sobie umazałem oliwą i balsamico, posypałem mieszanką ziół i konfiturą jarzębinową..dzięki Tusiek..:)

wsadziłem na godzinkę do lodówki, a potem sru na rozgrzaną oliwę i masło..;)

chwilkę z jednej, chwilkę z drugiej na ostrym ogniu..

a do tego poligonowe prawdziwki made in Tusia i ogórki kiszone made in Iv..;)

karkówka w pomidorach z mietą..;)

przeszedłem samego siebie...znaczy poemat smakowy stworzyłem..;)
zadobyłem trzy plasterki karkówki..cienkie..i najlepiej tłuste...
na oliwę rzuciłem czosnek, kapary i anchois...
potem karkówkę..i sru bianco..i dwie gałązki mięty..z rowu znaczy...
zredukowałem to bianco...pokropiłem balsamico...pomidory...i kapkę wody...dusiłem czas jakiś...posoliłem...wyłożyłem na talerz..polałem sosem..i poprószyłem pecorino...
no i popieprzyłem sobie..znaczy pieprzem w sensie..;)

znowu karkówka ;)

jako, że wyjeżdżam na kilka dni..znaczy jakby bliżej morza się przenoszę..musiałem zutylizować te kilka plasterków karkówki, które mi zostały...
wypaćkałem je miodem, oliwą i balsamico..posypałem białym pieprzem, szałwią, rozmarynem i tymiankiem, skropiłem sosem sojowym ..i sru do lodówki..
na patelni zesmaczyłem oliwę peperoncino i czosnkiem..wywaliłem w ..znaczy do kosza...wywaliłem czosnek i peperoncino..;)
i rzuciłem karkówkę..na dobrze rozgrzaną..obróciłem...podzieliłem się bianco..podlałem rosołkiem i przykryłem...
a potem walnąłem jogurtu...wymiąchałem ..zredukowałem...

mogę z czystym sumieniem polecić..:)

niby karkówka al rosso..;)

miało być z grilla, ale mi się odwidziało..;)
se takie cóś zadobyłem... niby karkówka, ale nie do końca..znaczy , niektóre cięcia włoskie tuszy, nie do końca mają odpowiedniki polskie...znaczy tak prawie spod lady i nawet pamiętała, że minimalne cięcie to 2,5 cm..;)

zaromatyzowałem oliwę i masło mieszanką ziół wszelakich..i czosnkiem...

walnąłem mięcho...coby podsmażyć znaczy...trochę...;)

i sruuu rosso...;P

całą szklankę mu dałem..
przykryłem i zostawiłem na małym ogniu..niech się dusi..;)

i teraz sobie mogę jak cywilizowany człowiek pomyśleć o kolacji..:)

karkówka na ostro w sosie karmelowym..;)

Julienne to tak jakby Julka po naszemu..???
znaczy pociąłem cebulę, marchewkę jak tę Julkę..znaczy alla Julka...karkówkę zresztą też pociąłem...w paseczki...

no i potem to istne wariactwo .. znaczy patelnie brudziłem..
zesmaczyłem oliwę peperoncino i czosnkiem i wywaliłem z patelni...
wrzuciłem na oliwę karkówkę, a jak już się zmiękczyła cebulę..jak się zesmażyła cebula patelnia na bok i na drugiej zesmażyłem marchewkę i potem selera..znaczy łodygę jedną też sobie z rozpędu pociąłem..ale Julka już z tym nie ma nic wspólnego..;)
i na bok..
wdo rondelka wlałem 1/2 szklanki wody i tyleż samo cukru..jak zrudziało to jeszcze dolałem wody..potem sosu sojowego, ociupinkę cynamonu, gałki, curry i więcej niż ociupinę pieprzu..troszkę zredukowałem..w międzyczasie wszystko co wcześniej pieczołowicie smażyłem na kilku patelniach wrzuciłem na jedną...

posoliłem, polałem balsamico..solidnie... zredukowałem..wlałem karmel z przyprawami..
zredukowałem...
i zjadłem..:)

karkówka w selerze..;)

po wczorajszym ataku głodu i gotowania risotto w nocy postanowiłem się zabezpieczyć..znaczy zadobyłem dwa plasterki 3 cm karkówki..wytaplałem je w oliwie, balsamico, sosie sojowym i mieszance ziół i wraziłem na kilkadziesiąt zdrowasiek do lodówki..

oliwę zesmaczyłem czosnkiem i peperoncino..

czosnek na bok, a w jego miejsce karkówka..;)

potem sru posiekanego selera i cebuli...

trochę bulionu..poddusiłem..

i zagęściłem kefirem ze śmietaną..
i było baaaaardzo dobre..:D

szczególnie z rosso..;)

Karkówka w sosie chrzanowym...;)

Na pewno nie jest to danie kuchni włoskiej...może jedynie zestaw zastosowanych przypraw (nie licząc chrzanu) i miejsce przygotowania może w jakiś sposób sugerować związek...
Włosi...w każdym razie Ci południowi, których znam nie znają chrzanu w ogóle , a większość w swojej dbałości o zachowanie wyższości kuchni włoskiej nad pozostałymi nie zastosuje go...
W mojej złośliwości zdarzyło mi się kilka razy podarować moim włoskim znajomym po słoiczku chrzanu jak najbardziej zbliżonego do naturalnego i zmuszać ich tym samym do podziękowań i spróbowania ( ku mojej wielkiej, aczkolwiek skrywanej radości) w mojej obecności... najczęściej wyglądało to tak, że pakowali do ust porządną łyżkę chrzanu...;)
ja lubię naprawdę ostry...;PPP
ale wróćmy do mojej karkówki...:))
chrzanu przywiozłem sobie z mojego pobytu w Austrii, bo "Austriacy jakieś takie bardziej cywilizowane ludzie som" w odpowiedniej ilości i jakości...;)
karkówkę oprószyłem mąką...

i rzuciłem na rozgrzaną oliwę z oliwek...od baby oczywiście... dodając mały chlust balsamico...

po krótkim smażeniu karkówkę wyjąłem i posypałem przyprawami (sól, pieprz, tymianek, rozmaryn) do gara natomiast wlałem chochelkę bulionu warzywnego i porządną łyżkę chrzanu...
wrzuciłem z powrotem karkówkę i dusiłem pod przykryciem kilka minut na wolnym ogniu... ma być soczysta, ale nie surowa...;)
znowu wyjąłem...

polewając sosem, żeby nie obeschła...

a do garnka wrzuciłem kilka łyżek jogurtu...i doprowadziłem do odparowania mieszając nieustannie...
podałem z ziemniakami, ale równie dobrze można zjeść na zimno z pieczywem...