wątróbka z karczochami, albo na odwrót..;)

muszę się ożenić... i to najlepiej z dwiema naraz, coby im lżej było...;>
kupiłem swego czasu cebule...duże, bo jednoosobowych nie było... i tak sobie pomyślałem, że bym może tak wątróbkę z cebulą...
poszedłem do mojego zaprzyjaźnionego i dopiero jak pocałowałem klamkę przypomniałem sobie, że dziś czwartek... znaczy dzień bez handlu...:(
całe szczęście, że otworzyli w pobliżu bardziej kapitalistyczny sklep, który też nie wiedział, że dziś czwartek...zadobyłem...;>
ale jak wszedłem do domu przypomniało mi się, że przecież mam jeszcze karczochy...kupiłem kiedyś zamiast czosnku...
znaczy rzuciłem na oliwę czosnek ( kupiłem zamiast ziemniaków), dorzuciłem karczochy... i sru... wody...:(
po 10 minutach dorzuciłem wątróbkę, kilka listków szałwii, pieprz, sól, kapka balsamico i natka pietruszki na koniec...
bardzo dobre było..:)
ale z bianco byłoby lepsze..;>

Wątróbki w miodzie i balsamico z cacioricottą ..;)

proces tworzenia, a gotowanie jest takowym zdecydowanie poprawia samopoczucie..ni mówiąc o tym, że człowiek przy okazji porządnie zje...:DD
znaczy ... (nr1) najpierw na oliwie z masłem zesmażyłem na złoto cebulę..cebula won i w to miejsce powędrowała wątróbka..zesmażyłem dokładnie na koniec soląc i pieprząc obficie...
wrzuciłem z powrotem cebulkę, chlapnąłem balsamico..zredukowałem...srujnąłem bianco i walnąłem łychę miodu zanim się zredukować zdążyło...
a na koniec cacioricotta...
znaczy (nr2) polecić mogę...:DDD

Wątróbka w pomarańczach..;)

jeszcze mi 0,5 kg zostało..:DDD
znaczy ząbek czosnku, peperoncino, rozmaryn i szałwię na oliwę z masłem..ostry ogień..składnik główny..
3 minuty... mały ogień...sól..pieprz...sok z pomarańczy..7 minut..

fegatini al rosso...;)

zaszedłem do sklepu i stałem jak ten głupek z otwartą gęba i cieknącą śliną...
znaczy wątróbki, które są tutaj w stanie wolnym trudno dostępne zobaczyłem..ale z sercami razem..
znaczy po krótkich negocjacjach mi powybierali te serca...
pokroiłem....rzuciłem na maseło..i tak 3 minuty na ostrym ogniu mieszając coby się nie zjarały..sól...bryzg rosso (jakby ktoś nie zauważył nowe pojęcie techniczne wprowadzam do słownika kuchennego) i 7 długich minut na małym ogniu...
a potem to już z górki..wyłączyłem, wrzuciłem masło i natkę , wymiąchałem..
i to jest naprawdę super..
znaczy fegatini al rosso.:DDDD

roladki z wątróbką..;)

45 C w cieniu..taka mnie ochota na warzywko wzięła..ale musiałem zutylizować resztę wczorajszej wątróbki, więc wstąpiłem do sklepu po boczek..;)
no i pani mnie uszczęśliwiła karkówką... znaczy na jutro będzie...swoją drogą to dobrze mieć kontakty w sklepach..boję się tylko momentu, kiedy zaczną się kłócić między sobą..znaczy stoisko mięsne z pieczywem i warzywami..;(
znaczy cukinię sobie zgrillowałem i pirzgłem na to sosik w składzie:
czosnek,oliwa,balsamico, sok z cytryny, sól, pieprz, anchois, pietruszka suszona i majonez...;)

boczek porozmarynowałem, popietruszyłem, popieprzyłem, maznąłem musztardą i owinąłem nim wątróbkę..

i sru na grilla...
potem posoliłem i zeżarłem z bianco..:D

wątróbka w mące z ciecierzycy..;)

sobie stworzyłem rzecz piękną i mogę polecić..ale po kolei..
znaczy wracając z pracy zajechałem sobie do sklepu i ona szefowa działu mięsnego już mi z daleka krzyczy, że nic mi dzisiaj nie da..i w sumie to ja nawet nie miałem zamiaru nic mięsnego..po bułki wstąpiłem, ale skoro ona mi mówi, że nie da to co ja się będę poddawał..;>
a fegatini..??
pobiegła i przyniosła..dała to wziąłem... co jej będę przykrość robił..;)
zerżnąłem cebulkę alla Julka, że niby jak Julienne lubi... i podsmażyłem prawie na chrupko na oliwie..
wywaliłem z patelni..fegatini oprószyłem mąką z ciecierzycy i sru na oliwę..obsmażyłem dwustronnie i srujnąłem im pięćdziesiątkę żubrówki...jak się wypaliło to popieprzyłem bardzo obficie, poprawiłem bianco..wrzuciłem łychę powideł śliwkowych zredukowałem i posoliłem...
a na talerzu poprószyłem płatkami cacioricotty...
miodzio..:)

Risotto ai fegatini...:)

 Swego czasu, bardzo dawno temu... teraz powinno być za siedmioma górami, za siedmioma lasami, ale to nie ta bajka...;))
natknąłem się na zaprzyjaźnionym blogu na przepis na to danie... z racji różnych niedogodności życiowych...a to brak czasu, a to niedostępność składnika głównego niestety zamiar skosztowania tego rarytasu pozostawał jedynie zamiarem, aż w końcu wczoraj natknąłem się w sklepie na wątróbki kurze zmieszane z sercami... Więc moje marzenie się urzeczywistniło...:) Co prawda risotto przyrządziłem w nieco inny sposób niż moja koleżanka, ale sądzę, że w niczym nie umniejsza to jego smaku...:)

podobno wymyślili to w Veneto...;)
wino białe wlać do dwóch szklanek...resztę do lodówki...;)
łodygę selera, cebulę i marchew utrzeć, zmiażdżyć, zmielić, albo w inny sposób doprowadzić do formy rozdrobnionej...;)

wątróbki pokroić na kawałki...

rozpuścić masło z liśćmi szałwii...najlepiej z rowu...;P

i wrzucić tam wątróbkę...

po kilku minutach jedną szklankę wina wlać do wątróbki i odparować, drugą do gardła...;P
wątróbkę wyłączyć i wyjąć szałwię...
miazgę marchwiowo-cebulowo-selerową podsmażyć na oliwie...od baby...
i wsypać ryż...

mieszać i podlewać rosołem...najlepiej z kurczaka w moim wykonaniu był na kurzych sercach...;)
w połowie gotowania dodać wątróbkę...

mieszać, podlewać,posolić i popieprzyć, a po wyłączeniu wrzucić kawałek masła i startego sera...

wymieszać i zostawić w spokoju kilka minut..;)

piątej porcji nie dałem rady...:(